Real Work Story - Erika

Iedereen heeft een eigen verhaal over werk. Over kansen krijgen, opnieuw beginnen, groeien of onverwacht een plek vinden die echt bij je past. In onze Real Work Stories vertellen medewerkers en flexwerkers hun échte verhaal. Geen standaard carrièrepad, maar de mensen achter het werk. In deze Real Work Story lees je het verhaal van Erika.

“Mijn knie is kapot, mijn hersenen niet”

Toen Erika in 1992 voor de liefde naar Nederland verhuisde, had ze nooit gedacht dat ze jaren later via Holland Casino een compleet nieuwe kant van zichzelf zou ontdekken. Niet alleen op de werkvloer, maar ook daarbuiten.

Werken met mensen heeft ze altijd leuk gevonden. Mensen een fijne avond bezorgen, aandacht geven, zorgen dat iemand zich welkom voelt. Dat zit in haar karakter. “Hoe jij behandeld wil worden, behandel zo ook andere mensen,” zegt ze.

Via een vacature kwam ze uiteindelijk terecht bij Holland Casino, waar ze via Adecco aan de slag ging in Food & Beverage. En dat bleek precies bij haar te passen. “Veel mensen denken alleen aan bedienen met een dienblad,” vertelt ze. “Maar het werk is veel breder dan dat.” Ze draaide bardiensten, werkte in het restaurant en liep verschillende wijken op de vloer. Juist die afwisseling maakte het werk zo leuk. Geen avond was hetzelfde. Geen gasten waren hetzelfde.

“In een bruin café zie je vaak dezelfde mensen terug,” zegt Erika. “Bij Holland Casino is iedere avond anders. Andere gasten, andere werkzaamheden. Dat gaf mij energie.”

Het omslagpunt

Maar na ongeveer een halfjaar veranderde alles ineens. Erika moest een kruisbandoperatie ondergaan en kon daarna niet meer op de vloer werken. Van een actief en sociaal beroep kwam ze plotseling thuis te zitten in de ziektewet. Voor veel mensen zou dat voelen als stilstand. Voor Erika werd het uiteindelijk een kantelpunt.

Tijdens haar re-integratietraject kreeg ze de mogelijkheid om trainingen en online cursussen te volgen. En hoewel haar lichaam haar tijdelijk tegenhield, wilde ze mentaal juist vooruit.

“Mijn knie is kapot, mijn hersenen niet.”

Die gedachte bleef hangen. Langzaam begon ze zichzelf opnieuw uit te vinden. In het begin voelde dat spannend en onwerkelijk. Alsof ze ineens een compleet andere richting op moest. Maar ergens voelde ze ook vertrouwen.

“Ik dacht op een gegeven moment: ik doe het. Let’s go.”

Nieuwe kans

Door haar ervaring op de werkvloer kreeg Erika eerst de kans om mee te helpen met de voorselectie van nieuwe medewerkers voor Holland Casino. Ze wist precies wat het werk inhield en wat er van mensen gevraagd werd. Daarnaast bezocht ze meerdere vestigingen van Holland Casino, iets wat ze met veel plezier deed.

“Daardoor wist ik ook precies wat iedere locatie zocht.”

Voor Erika voelde dat als meer dan alleen werk. Ze kon iets teruggeven aan de organisatie waar ze zelf zoveel plezier had gehad. En tegelijkertijd merkte ze dat haar ervaring waardevol was voor nieuwe collega’s. Langzaam groeide haar rol verder door richting planning. Iets waarvan ze vroeger dacht dat het totaal niet bij haar zou passen.

“Ik dacht altijd dat werken achter een computer niks voor mij was.” Maar dat beeld veranderde snel. Want ook in haar huidige functie draait alles nog steeds om mensen. Dagelijks heeft ze contact met collega’s en oud-collega’s van de vloer. Juist dat menselijke contact maakt haar werk bijzonder.

“Collega’s vinden het fijn dat ze iemand spreken die zelf ook op de vloer heeft gewerkt.”

Volgens Erika durven mensen zich daardoor sneller open te stellen. Sommige flexmedewerkers vinden het lastig om hulp te vragen of voelen afstand richting een organisatie. Omdat zij hun werk en situatie begrijpt, ontstaat er sneller vertrouwen.

“Ik ben een soort bruggetje tussen de flexmedewerker en Adecco,” vertelt ze. “Een klankbord.”

En soms gaan die gesprekken verder dan alleen werk of planning. Mensen delen persoonlijke zorgen of lopen ergens tegenaan. Juist dan probeert Erika mee te denken en iemand verder te helpen. Bijvoorbeeld door mensen te wijzen op ondersteuning of ontwikkelmogelijkheden.

“Als je mensen op hun gemak laat voelen, vertellen ze meer. Dan kun je ze ook beter helpen.”

Dat ze inmiddels digitaal vaardig is geworden, maakt haar misschien nog wel het meest trots. Vroeger had ze nooit gedacht dat ze met computers zou werken. Sterker nog: ze dacht dat ze het helemaal niks vond. Nu ziet ze hoeveel impact ze juist vanuit deze rol kan maken.

De toekomst

Hoe haar toekomst eruitziet? Dat weet ze zelf ook niet precies.

“Ik kan niet toveren,” zegt ze lachend. “Ik heb geen puntmuts en geen toverstaf.”

Maar dat ze voorlopig nog goed zit waar ze zit, is duidelijk. Ze haalt uitdaging uit haar werk, vindt het contact met mensen belangrijk en voelt zich op haar plek. En misschien is dat ook precies wat haar verhaal laat zien: dat je niet altijd vooraf hoeft te weten waar je uiteindelijk terechtkomt.

“Nooit gedacht dat ik zo lang via een uitzendbureau zou werken,” zegt Erika. “Maar als je leuke collega’s hebt en het werk goed bevalt, weet je het nooit. Misschien werk ik hier wel tot mijn pensioen.”

Meer verhalen zoals dat van Erika lezen? Bekijk hier alle Real Work Stories!